ក្នុងកីឡដ្ឋាន៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ១៧ចំណុច

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់ កំណត់ឱ្យក្រុមនីមួយៗមានកីឡាករ ១១នាក់លើទីលាន រួមទាំងអ្នកចាំទី ១នាក់ ហើយការប្រកួតផ្លូវការត្រូវគោរពច្បាប់ ១៧ប្រការរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី សរុប ៩០នាទី មុនពេលបន្ថែមម៉ោង ឬទាត់បាល់ពិន័យកាត់សេចក្តី។ ទីលានអាចមានប្រវែង ៩០–១២០ម៉ែត្រ ទទឹង ៤៥–៩០ម៉ែត្រ ខណៈគ្រាប់បាល់មានបរិមាត្រ ៦៨–៧០សង់ទីម៉ែត្រ។ ចំណុចដែលអ្នកគាំទ្រច្រើនច្រឡំគឺ ក្រៅល្បែងមិនមែនជាកំហុសគ្រប់ពេលទេ ហើយការប៉ះបាល់ដោយដៃក៏មិនដូចគ្នាទាំងអស់។ សូមប្រើតារាងច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងគោលការណ៍ប្រកួតរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ជាមូលដ្ឋាន មុនវិភាគស្ថិតិ ឬការទស្សន៍ទាយនៅ កីឡដ្ឋាន។

5 Lions Megaways · Free demo

តើអ្វីខ្លះត្រូវបានប្រៀបធៀបក្នុងច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់?

ការប្រៀបធៀបសំខាន់ៗមានចំនួនកីឡាករ ពេលវេលាប្រកួត ទំហំទីលាន ការប្តូរកីឡាករ ស្ថានភាពក្រៅល្បែង កំហុស កាត និងវិធីសម្រេចអ្នកឈ្នះ។ ច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ គ្របដណ្តប់ទាំង ១៧ផ្នែក ដូច្នេះមិនគួរយកច្បាប់បាល់ទាត់ក្នុងសាល ឬបាល់ទាត់ប្រាំនាក់មកបញ្ចូលជាមួយបាល់ទាត់ ១១នាក់ទេ។

នៅពេលមើលការប្រកួត អ្នកគួរបែងចែករវាងច្បាប់ដែលអនុវត្តសកល និងបទបញ្ជារបស់កម្មវិធីប្រកួត។ ឧទាហរណ៍ ការប្តូរកីឡាករជាធម្មតាអាចមានរហូតដល់ ៥នាក់ក្នុងការប្រកួតកម្រិតកំពូលជាច្រើន ប៉ុន្តែសហព័ន្ធ ឬអ្នករៀបចំការប្រកួតអាចកំណត់ចំនួនផ្សេងនៅក្នុងបទបញ្ជាជាក់លាក់។ ការប្រកួតលីគអាចបញ្ចប់ស្មើ ខណៈការប្រកួតចាញ់ធ្លាក់អាចមានបន្ថែមម៉ោង ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ១៥នាទី និងទាត់បាល់ពិន័យ។ កុំឱ្យពាក្យ “ច្បាប់សកល” បោកអ្នក ព្រោះបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតគឺជាចំណុចដែលអ្នកត្រូវពិនិត្យជាមុន។

[រូបភាព៖ អាជ្ញាកណ្តាល និងកីឡាករ ១១នាក់ឈរលើទីលានមុនសំឡេងកញ្ចែ បរិយាកាសប្រកួតតានតឹង]

ចង់ស្គាល់ច្បាប់ជាមួយការវិភាគការប្រកួតកាន់តែច្បាស់ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពមាតិកា កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើការរៀបចំប្រកួត និងការចាប់អារម្មណ៍ដំបូងមានអ្វីខ្លះ?

មុនចាប់ផ្តើម ក្រុមត្រូវចុះបញ្ជីកីឡាករ ពិនិត្យឯកសារប្រកួត និងបញ្ជាក់អ្នកចាំទី កីឡាករបម្រុង និងអ្នកដឹកនាំក្រុម។ ក្នុងការប្រកួតផ្លូវការ កីឡាករម្នាក់មិនអាចចូលលេងដោយគ្មានឯកសារដែលអ្នករៀបចំទទួលស្គាល់បានទេ ហើយបើក្រុមណាមួយមានតិចជាង ៧នាក់ ការប្រកួតមិនអាចចាប់ផ្តើម ឬបន្តតាមលក្ខខណ្ឌធម្មតាបាន។ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិបញ្ជាក់ថា ក្រុមនីមួយៗមានអ្នកចាំទីម្នាក់ជាចាំបាច់ ព្រោះតួនាទីនេះភ្ជាប់ដោយផ្ទាល់ទៅច្បាប់តំបន់ពិន័យ និងការលេងដោយដៃ។

កីឡាករត្រូវពាក់អាវ ខោ ស្រោមជើង ស្បែកជើង និងឧបករណ៍ការពារស្មងជើង។ អ្នកចាំទីត្រូវមានពណ៌ខុសពីកីឡាករទាំងពីរក្រុម និងអាជ្ញាកណ្តាល ដើម្បីកុំឱ្យមានការភាន់ច្រឡំ។ អាជ្ញាកណ្តាលទីមួយគ្រប់គ្រងពេលវេលា កំហុស កាត និងការសម្រេចចិត្តក្នុងទីលាន ខណៈអាជ្ញាកណ្តាលជំនួយ និងប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូ អាចចូលរួមតាមបទបញ្ជាការប្រកួត។ ប្រព័ន្ធជំនួយវីដេអូមិនមែនជាអាជ្ញាកណ្តាលថ្មីទេ ហើយវាមិនលុបចោលការវិនិច្ឆ័យរបស់អាជ្ញាកណ្តាលឡើយ។

សម្រាប់ការយល់ដឹងពីតួនាទីនីមួយៗ សូមអាន [តំណភ្ជាប់ក្នុង៖ មូលដ្ឋានតួនាទីកីឡាករ និងទម្រង់ក្រុម] ដោយផ្តោតលើខ្សែការពារ ខ្សែបម្រើ និងខ្សែប្រយុទ្ធ។

តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់អាចទុកចិត្តបាននៅចំណុចណា?

ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានភាពច្បាស់លាស់ខ្ពស់នៅពេលកំណត់ចំនួនអ្នកលេង ពេលវេលា វិធីចាប់ផ្តើម និងលក្ខខណ្ឌបញ្ចប់ការប្រកួត។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិជាអង្គភាពថែរក្សាច្បាប់ ហើយឯកសារផ្លូវការរបស់វាបញ្ជាក់ថា “ច្បាប់បាល់ទាត់ត្រូវអនុវត្តដោយយុត្តិធម៌ និងស្មើគ្នាចំពោះក្រុមទាំងអស់”។ ដូច្នេះការវិភាគដែលផ្អែកលើចំនួនកីឡាករ ១១នាក់ ពេល ៩០នាទី និងគ្រាប់បាល់មួយគ្រាប់ មានមូលដ្ឋានច្បាស់។

ច្បាប់ទីលានក៏ផ្តល់លេខសំខាន់ៗដែលអាចពិនិត្យបាន។ ប្រអប់ទី១៦មានចម្ងាយ ១៦.៥ម៉ែត្រពីបង្គោលទី ហើយចំណុចបាល់ពិន័យមានចម្ងាយ ១១ម៉ែត្រពីខ្សែទី។ ស៊ុមទីមានទទឹង ៧.៣២ម៉ែត្រ និងកម្ពស់ ២.៤៤ម៉ែត្រ ខណៈបាល់ត្រូវមានទម្ងន់ប្រហែល ៤១០–៤៥០ក្រាមនៅពេលចាប់ផ្តើមប្រកួត។ លេខទាំងនេះមានប្រយោជន៍ពេលពិនិត្យថា ការទាត់បាល់ពិន័យ ការបាញ់ចម្ងាយឆ្ងាយ ឬការរៀបចំជញ្ជាំងការពារមានសមាមាត្រយ៉ាងដូចម្តេច។

ការអនុវត្តក៏មានគោលការណ៍សុវត្ថិភាព។ ស្បែកជើងមានផ្នែកមុត ឧបករណ៍អលង្ការ និងសម្ភារៈដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ ត្រូវដកចេញ។ សម្រាប់ព័ត៌មានផ្លូវការ សូមពិនិត្យ ច្បាប់ការប្រកួតរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និង ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។

ចង់ភ្ជាប់ច្បាប់ជាមួយស្ថិតិ និងការទស្សន៍ទាយប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ សូមមើលព័ត៌មានជាក់ស្តែងនៅ កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើច្បាប់នេះមានចំណុចខ្សោយ ឬការយល់ច្រឡំអ្វីខ្លះ?

ចំណុចដែលធ្វើឱ្យអ្នកទស្សនាច្រឡំបំផុតគឺ ក្រៅល្បែង បាល់ប៉ះដៃ និងការបន្ថែមពេល។ ក្រៅល្បែងកើតឡើងនៅពេលផ្នែកណាមួយនៃក្បាល រាងកាយ ឬជើងរបស់អ្នកវាយប្រហារ ស្ថិតនៅជិតខ្សែទីគូប្រកួតជាងទាំងបាល់ និងគូប្រកួតទីពីរចុងក្រោយ នៅពេលមិត្តរួមក្រុមបញ្ជូនបាល់ ប៉ុន្តែទីតាំងនោះមិនមែនជាកំហុសដោយខ្លួនឯងទេ។ កីឡាករត្រូវចូលរួមលេង ប៉ះពាល់ដល់គូប្រកួត ឬទទួលផលប្រយោជន៍ពីទីតាំងនោះ ទើបអាជ្ញាកណ្តាលអាចផ្តល់ទោសក្រៅល្បែង។

បាល់ប៉ះដៃក៏មិនត្រូវចាត់ទុកជាកំហុសគ្រប់ស្ថានភាពឡើយ។ ចេតនា ទីតាំងដៃ និងការពង្រីករាងកាយជាកត្តាសំខាន់ ហើយអ្នកចាំទីមានសិទ្ធិប្រើដៃក្នុងប្រអប់ទីរបស់ក្រុមខ្លួន ប៉ុន្តែមិនអាចចាប់បាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមទាត់ឱ្យដោយចេតនាតាមជើងបានទេ។ កំហុសធ្ងន់អាចនាំទៅកាតលឿង ឬកាតក្រហម ក៏ប៉ុន្តែការពិន័យត្រូវផ្អែកលើប្រភេទកំហុស មិនមែនលើសំឡេងអ្នកគាំទ្រទេ។ បើការប្រកួតមានបច្ចេកវិទ្យាវីដេអូ ការពិនិត្យអាចពន្យារពេល ប៉ុន្តែមិនមានន័យថារាល់ការប៉ះទង្គិចត្រូវពិនិត្យឡើងវិញឡើយ។

ព័ត៌មានបន្ថែមអំពីក្រៅល្បែង អាចរកបានតាម [តំណភ្ជាប់ក្នុង៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ក្រៅល្បែង និងការបញ្ជូនបាល់]។ ចំណុចព័ត៌មានកម្រដែលគួរដឹងគឺ ការទាត់បាល់ចេញពីទីប្រកួតដោយគូប្រកួត មិនធ្វើឱ្យអ្នកវាយប្រហាររួចផុតពីក្រៅល្បែងជានិច្ចទេ ប្រសិនបើបាល់បានប៉ះដោយចេតនា ឬបញ្ជូនតាមសកម្មភាពដែលច្បាប់ទទួលស្គាល់។ នេះជាមូលហេតុដែលការវិភាគត្រឹមរូបភាពមួយសន្លឹកអាចខុសបាន។

[រូបភាព៖ អេក្រង់វីដេអូបង្ហាញបន្ទាត់ក្រៅល្បែង និងអ្នកវាយប្រហារនៅក្នុងកីឡដ្ឋានពេញទស្សនិកជន]

តើការយល់ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានតម្លៃប្រើប្រាស់ដែរឬទេ?

ការយល់ច្បាប់មានតម្លៃខ្ពស់ ព្រោះវាជួយឱ្យអ្នកបែងចែកការសម្រេចចិត្តត្រឹមត្រូវពីការតវ៉ាដែលគ្រាន់តែមានអារម្មណ៍។ អ្នកអាចប្រើច្បាប់ ១៧ប្រការ ដើម្បីអានទម្រង់លេង ពិនិត្យកំហុសក្នុងប្រអប់ទី និងវាយតម្លៃថាក្រុមណាអាចរងផលប៉ះពាល់ពីការព្យួរកីឡាករ។ កីឡដ្ឋានផ្តោតលើការគ្របដណ្តប់ បាល់ទាត់ពិភពលោក ការវិភាគយុទ្ធសាស្ត្រ ស្ថិតិកីឡាករ និងការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ ប៉ុន្តែការទស្សន៍ទាយមិនមែនជាការធានាលទ្ធផលឡើយ។

មុនពេលប្រើព័ត៌មានសម្រាប់ការកម្សាន្ត ឬការភ្នាល់ សូមពិនិត្យប្រភពផ្លូវការ កាលបរិច្ឆេទបញ្ជីកីឡាករ ស្ថានភាពរបួស និងបទបញ្ជារបស់ការប្រកួតជាក់លាក់។ ចំណុចអនុវត្តងាយៗមាន៖

ពិនិត្យថាការប្រកួតជាលីគ ឬចាញ់ធ្លាក់ ដើម្បីដឹងថាមានបន្ថែមម៉ោងឬអត់។
ប្រៀបធៀបចំនួនការប្តូរកីឡាករតាមបទបញ្ជារបស់កម្មវិធី មិនសន្មត់ថាគ្រប់ការប្រកួតមានចំនួនដូចគ្នា។
មើលស្ថិតិការពិន័យ និងអវត្តមាន មុនសន្និដ្ឋានពីកម្លាំងក្រុម។
កំណត់ថវិកាកម្សាន្តជាមុន និងកុំប្រើប្រាក់ចាំបាច់ប្រចាំថ្ងៃក្នុងការភ្នាល់។

ការពិតដែលមិនសូវមានអ្នកនិយាយគឺ ច្បាប់មានស្ថេរភាព ប៉ុន្តែការបកស្រាយនិងបទបញ្ជាប្រកួតអាចផ្លាស់ប្តូរ។ ដូច្នេះអ្នកគួរអានកំណែចុងក្រោយរបស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ និងទំព័រផ្លូវការរបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ មិនមែនពឹងលើវីដេអូខ្លីដែលគ្មានប្រភពទេ។

ឥឡូវនេះ អ្នកអាចយកចំណេះដឹងទាំងនេះទៅអានការវិភាគប្រកួតនៅ កីឡដ្ឋាន ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន និងរក្សាការកម្សាន្តឱ្យស្ថិតក្នុងដែនកំណត់។

ស្វែងយល់បន្ថែម

[រូបភាព៖ អ្នកគាំទ្រមើលការប្រកួតបាល់ទាត់លើអេក្រង់ធំ ជាមួយតារាងស្ថិតិ និងបរិយាកាសយប់រស់រវើក]

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ច្បាប់បាល់ទាត់ ១១នាក់គឺជាសំណុំនៃច្បាប់ ១៧ប្រការ ដែលគ្រប់គ្រងការប្រកួតបាល់ទាត់មានកីឡាករ ១១នាក់ក្នុងមួយក្រុម។ វារួមមានទីលាន បាល់ កីឡាករ អាជ្ញាកណ្តាល ពេលវេលា ក្រៅល្បែង កំហុស និងវិធីចាប់ផ្តើមឡើងវិញ។ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិជាអង្គភាពថែរក្សាច្បាប់ ហើយសហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិប្រើវាសម្រាប់ការប្រកួតអន្តរជាតិ។

សំណួរ៖ តើការប្រកួតបាល់ទាត់ ១១នាក់មានរយៈពេលប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតស្តង់ដារមាន ៩០នាទី បែងជា ២វគ្គ វគ្គនីមួយៗ ៤៥នាទី។ អាជ្ញាកណ្តាលអាចបន្ថែមពេលសងសម្រាប់ការរងរបួស ការប្តូរកីឡាករ ការពិនិត្យវីដេអូ និងការពន្យារពេលផ្សេងៗ។ ការប្រកួតចាញ់ធ្លាក់អាចបន្ថែមម៉ោង ៣០នាទី និងទាត់បាល់ពិន័យ ប្រសិនបើបទបញ្ជាកម្មវិធីកំណត់ដូច្នោះ។

សំណួរ៖ តើក្រុមមួយអាចប្តូរកីឡាករបានប៉ុន្មាននាក់?

ចម្លើយ៖ ការប្រកួតកម្រិតកំពូលជាច្រើនអនុញ្ញាតឱ្យប្តូរកីឡាកររហូតដល់ ៥នាក់ ប៉ុន្តែចំនួនពិតប្រាកដអាស្រ័យលើបទបញ្ជារបស់ការប្រកួត។ ជាទូទៅ ការប្តូរ ៥នាក់ត្រូវធ្វើក្នុងចំនួនឱកាសកំណត់ក្នុងអំឡុងពេលប្រកួត ហើយការប្តូរនៅពាក់កណ្តាលម៉ោងអាចមានលក្ខខណ្ឌផ្សេង។ ត្រូវពិនិត្យឯកសាររបស់លីគ ឬកម្មវិធី មុនពេលសន្និដ្ឋាន។

សំណួរ៖ តើអ្វីជាភាពខុសគ្នារវាងក្រៅល្បែង និងកំហុស?

ចម្លើយ៖ ក្រៅល្បែងពាក់ព័ន្ធនឹងទីតាំង និងការចូលរួមលេង ខណៈកំហុសពាក់ព័ន្ធនឹងសកម្មភាពខុសច្បាប់ដូចជា ទាត់ រុញ ឬទាញគូប្រកួត។ អ្នកអាចស្ថិតនៅទីតាំងក្រៅល្បែងដោយមិនទទួលទោស ប្រសិនបើមិនចូលរួមក្នុងសកម្មភាពលេង។ កំហុសធ្ងន់អាចនាំទៅបាល់ពិន័យ កាតលឿង ឬកាតក្រហម អាស្រ័យលើភាពធ្ងន់ធ្ងរ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីអ្នកចាំទីមិនអាចចាប់បាល់គ្រប់ពេល?

ចម្លើយ៖ អ្នកចាំទីអាចប្រើដៃនៅក្នុងប្រអប់ទីរបស់ក្រុមខ្លួន ប៉ុន្តែមានករណីហាមឃាត់ជាក់លាក់។ ការចាប់បាល់ដែលមិត្តរួមក្រុមទាត់ឱ្យដោយចេតនាតាមជើង ឬបាល់ពីការទាត់បាល់ចូលទីដោយផ្ទាល់ពីមិត្តរួមក្រុម អាចនាំឱ្យផ្តល់បាល់ពិន័យប្រយោល។ ច្បាប់នេះការពារកុំឱ្យក្រុមរក្សាបាល់យូរដោយប្រើដៃ និងបង្អាក់ចង្វាក់ប្រកួត។

សំណួរ៖ តើការភ្នាល់លើបាល់ទាត់ត្រូវចំណាយប្រាក់ប៉ុន្មាន?

ចម្លើយ៖ ចំនួនប្រាក់អាស្រ័យលើវេទិកា ច្បាប់ក្នុងតំបន់ និងថវិកាផ្ទាល់ខ្លួន ប៉ុន្តែវាមិនគួរលើសពីប្រាក់ដែលអ្នកអាចបាត់បង់ដោយមិនប៉ះពាល់ជីវភាពឡើយ។ កីឡដ្ឋានគួរត្រូវប្រើសម្រាប់ព័ត៌មាន និងការកម្សាន្ត មិនមែនជាការធានាចំណេញទេ។ កុំខ្ចីប្រាក់ កុំបង្កើនទឹកប្រាក់ដើម្បីសងការខាត ហើយបើការភ្នាល់ចាប់ផ្តើមប៉ះពាល់ដល់ការងារ គ្រួសារ ឬការចំណាយចាំបាច់ សូមបញ្ឈប់ភ្លាម។

សម្រាប់ការអានបន្ថែម សូមពិនិត្យ [តំណភ្ជាប់ក្នុង៖ សំណួរចម្លើយអំពីការវិភាគបាល់ទាត់ និងការភ្នាល់ប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ]។

ចង់បន្តស្វែងយល់ពីច្បាប់ ក្រុម និងការប្រកួតឆ្នាំ ២០២៦ សូមចូលទៅកាន់ កីឡដ្ឋាន ដោយប្រើព័ត៌មានផ្លូវការជាមូលដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម