របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៦ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំរត់ និងចំណុចប៉ះបាល់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ កីឡាករអាចបង្កើតបាល់កោង បាល់លើជញ្ជាំង ឬបាល់ធ្លាក់ចុះ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុង ខា...
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីក៖ ៦ ការផ្លាស់ប្តូរក្នុងរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃ
ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងចម្ងាយ មុំរត់ និងចំណុចប៉ះបាល់ មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងតែប៉ុណ្ណោះទេ។ កីឡាករអាចបង្កើតបាល់កោង បាល់លើជញ្ជាំង ឬបាល់ធ្លាក់ចុះ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុង ខាងក្រៅ ឬកំពូលជើងតាមគោលដៅ។ ចម្ងាយ ២០ ទៅ ២៥ ម៉ែត្រ សមស្របសម្រាប់ការបាញ់ទៅជ្រុង ខណៈចម្ងាយខ្លីជាងនេះត្រូវការការគ្រប់គ្រងល្បឿនល្អ។ ច្បាប់របស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ កំណត់ឱ្យគូប្រជែងឈរយ៉ាងតិច ៩,១៥ ម៉ែត្រ ពីបាល់។ ប្រព័ន្ធវិភាគរបស់ កីឡដ្ឋាន ក៏ផ្តោតលើទម្រង់ជញ្ជាំង និងទីតាំងអ្នកចាំទីក្នុងការប្រកួតពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ ចូរហាត់តាមលំដាប់ ហើយវាស់ភាពត្រឹមត្រូវមុននឹងបន្ថែមកម្លាំង។
តើរបៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកពិតជាអាចរៀនបានមែនទេ?
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកអាចរៀនបាន ប្រសិនបើអ្នកបែងចែកការហាត់ជា ៤ ផ្នែក៖ គោលជំហរ ចំណុចប៉ះបាល់ ទិសដៅ និងការតាមជើង។ ការហាត់ ៣០ នាទីក្នុងមួយសម័យ រយៈពេល ៤ សប្តាហ៍ អាចជួយបង្កើនភាពស្ទាត់ជំនាញ ប៉ុន្តែមិនមានវិធីវេទមន្តណាដែលធានាគ្រាប់បាល់ជាប់រាល់លើកទេ។
ការយល់ច្រឡំធំបំផុតគឺគិតថា កីឡាករល្បីៗដូចជា ដេវីដ បេកខាំ ឬ ជុនីញ៉ូ ប៉ឺណាំប៊ូកាណូ ទាត់បាល់ដោយកម្លាំងដ៏មហិមា។ តាមពិត ពួកគេគ្រប់គ្រងល្បឿនបាល់ កម្ពស់ និងការបង្វិលបានល្អជាងអ្នកចាប់ផ្តើមភាគច្រើន។ ច្បាប់បាល់ទាត់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ បែងចែកហ្វ្រីឃីកជាប្រភេទផ្ទាល់ និងប្រយោល ដូច្នេះការយល់ពីសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាលមានសារៈសំខាន់ មុនពេលគិតពីបច្ចេកទេសស៊ុត។ ប្រសិនបើជាហ្វ្រីឃីកប្រយោល បាល់ត្រូវប៉ះកីឡាករផ្សេងទៀតមុនពេលចូលទី។ ការស៊ុតដោយមិនយល់ចំណុចនេះគឺជាវិធីល្អបំផុតក្នុងការធ្វើឱ្យគ្រាប់បាល់ស្អាតមួយក្លាយជាកំហុសគួរឱ្យអស់សំណើច។
ចំណុចចាប់ផ្តើមដែលមានប្រសិទ្ធភាពគឺ៖
- ដាក់បាល់ឱ្យស្ថិតស្ងៀមលើផ្ទៃរាបស្មើ និងកំណត់គោលដៅជាក់លាក់។
- វាស់ជំហានរត់ ៣ ទៅ ៥ ជំហាន ដោយរក្សាមុំប្រហែល ៣០ ទៅ ៤៥ ដឺក្រេ។
- ដាក់ជើងទ្រនៅចម្ងាយប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់។
- រក្សាដងខ្លួនឱ្យលើបាល់ ប្រសិនបើចង់ឱ្យបាល់នៅទាប។
- បញ្ចប់ចលនាតាមទិសគោលដៅ ដោយមិនបញ្ឈប់ជើងភ្លាមៗ។
សម្រាប់ការរៀនមូលដ្ឋានបន្ថែម សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ កុំចាប់ផ្តើមពីការទាត់ជញ្ជាំង ១០ នាក់នៅចម្ងាយ ២៥ ម៉ែត្រ ប្រសិនបើអ្នកមិនទាន់អាចបញ្ជូនបាល់ឱ្យឆ្លងគោលដៅ ៥ ដងជាប់គ្នា។ នោះមិនមែនជាការហាត់កម្រិតខ្ពស់ទេ វាគ្រាន់តែជាវិធីធ្វើឱ្យបាល់បាត់ និងអ្នករួមក្រុមឈឺក្បាល។
ចង់សិក្សាទម្រង់បច្ចេកទេសឱ្យមានប្រព័ន្ធមែនទេ?
តើអ្នកគួរដោះស្រាយចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រដោយរបៀបណា?
នៅចម្ងាយប្រហែល ២០ ម៉ែត្រ អ្នកគួរផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវ និងកម្ពស់បាល់ជាមុនសិន ដោយប្រើជើងខាងក្នុងប៉ះផ្នែកខាងក្រោមចំហៀងបាល់។ រត់ចូលដោយមុំ ៣០ ទៅ ៤៥ ដឺក្រេ ដាក់ជើងទ្រឱ្យចង្អុលទៅគោលដៅ ហើយបង្វិលត្រគាកតាមទិសដែលចង់ឱ្យបាល់កោង។
សម្រាប់ចម្ងាយនេះ បច្ចេកទេសបាល់កោងជុំវិញជញ្ជាំងមានប្រសិទ្ធភាព នៅពេលអ្នកទាត់ផ្នែកខាងឆ្វេងនៃបាល់ ដើម្បីឱ្យវាកោងទៅស្តាំ ឬផ្ទុយមកវិញ។ កុំប៉ះបាល់កណ្ដាលពេក ព្រោះវានឹងហោះត្រង់ទៅជញ្ជាំង ហើយកុំប៉ះផ្នែកខាងក្រោមខ្លាំងពេក ព្រោះបាល់នឹងឡើងខ្ពស់ដូចជាកំពុងសុំឱ្យអ្នកចាំទីសម្រាក។ ការសិក្សារបស់ សហព័ន្ធបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ផ្តោតលើសារៈសំខាន់នៃការប្រែប្រួលកម្ពស់ និងទិសដៅក្នុងស្ថានភាពបាល់ស្លាប់។ ចំណុចពិសេសដែលអ្នកលេងជាច្រើនមិនសូវនិយាយគឺ ទីតាំងជញ្ជាំងអាចប្តូរមុំមើលរបស់អ្នកចាំទីបានត្រឹម ៥ ទៅ ១០ ដឺក្រេ ហើយភាពខុសគ្នាតូចនេះអាចធ្វើឱ្យការសង្គ្រោះយឺតជាងមុន។
ហាត់តាមលំដាប់ខាងក្រោម៖
- ចាប់ផ្តើមដោយមិនមានជញ្ជាំង ហើយកំណត់តំបន់គោលដៅទំហំ ១ ម៉ែត្រ។
- ទាត់ ១០ លើកដោយផ្តោតលើការឆ្លងកាត់តំបន់គោលដៅ មិនមែនល្បឿនទេ។
- បន្ថែមជញ្ជាំងសិប្បនិម្មិតកម្ពស់ប្រហែល ១,៨ ម៉ែត្រ។
- កត់ត្រាចំនួនបាល់ដែលឆ្លងជញ្ជាំង និងធ្លាក់ក្នុងគោលដៅ។
- ប្តូរជើងទាត់ បន្ទាប់ពីសម្រាករៀងរាល់ ១០ លើក ដើម្បីកាត់បន្ថយការរបួស។
ការកត់ត្រាទិន្នន័យនេះមានប្រយោជន៍ជាងការស្មានថា “លើកនេះមានអារម្មណ៍ល្អ”។ អ្នកអាចកត់ចំនួនបាល់ចូលគោលដៅ ល្បឿនប្រហាក់ប្រហែល និងកម្ពស់ការហោះ។ នេះជាវិធីដែល [កីឡដ្ឋាន] ប្រើក្នុងការពន្យល់ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួត មិនមែនយកពាក្យថា “មានទេពកោសល្យ” មកបិទបាំងកំហុសបច្ចេកទេសឡើយ។
ចង់ប្រៀបធៀបរបៀបកោងបាល់ជាមួយការទាត់ត្រង់ទេ?
តើករណីបាល់ទាប ជញ្ជាំងខ្ពស់ និងទីតាំងមុំគួរធ្វើដូចម្តេច?
បាល់ទាបត្រូវការជើងទ្ររឹងមាំ ដងខ្លួនបត់ទៅមុខបន្តិច និងចំណុចប៉ះនៅកណ្ដាលបាល់។ ជញ្ជាំងខ្ពស់ត្រូវការប៉ះផ្នែកខាងក្រោមបាល់ក្នុងកម្រិតមធ្យម ខណៈហ្វ្រីឃីកពីមុំស្រួចគួរផ្តោតលើការបញ្ជូនបាល់ជាជាងការបាញ់ចូលទីដោយផ្ទាល់។
ករណីពិសេសដែលជាញឹកញាប់ត្រូវបានមើលរំលង គឺស្ថានភាពជញ្ជាំងឈរចម្ងាយមិនត្រឹមត្រូវ។ តាមច្បាប់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ចម្ងាយស្តង់ដាររបស់គូប្រជែងគឺ ៩,១៥ ម៉ែត្រ ប៉ុន្តែការវាស់នៅលើទីលានមិនតែងតែស្មើគ្នាដោយភ្នែកទេ។ ប្រសិនបើអ្នកទាត់ពីចម្ងាយ ១៨ ម៉ែត្រ ហើយជញ្ជាំងខិតមកជិតប្រហែល ១ ម៉ែត្រ នោះបង្អួចដែលបាល់អាចឆ្លងកាត់នឹងតូចចុះយ៉ាងច្បាស់។ កុំប្រញាប់តវ៉ា ឬទាត់មុនសញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល ព្រោះការទាត់ឡើងវិញមិនមែនជារង្វាន់សម្រាប់ការមិនអត់ធ្មត់ទេ។
ប្រើតារាងសម្រេចចិត្តខាងក្រោម៖
- ប្រសិនបើចម្ងាយក្រោម ១៨ ម៉ែត្រ ចូរជ្រើសបាល់ទាប ឬបញ្ជូនខ្លី។
- ប្រសិនបើជញ្ជាំងមានកីឡាករ ៤ នាក់ទៅ ៥ នាក់ ចូររកមុំក្រៅជញ្ជាំង។
- ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរទៅជ្រុងជិត ចូរវាយទៅជ្រុងឆ្ងាយដោយបាល់កោង។
- ប្រសិនបើទីលានសើម ចូរកាត់បន្ថយការបង្វិលខ្លាំង ព្រោះបាល់អាចរអិលលឿន។
- ប្រសិនបើជើងទាត់ឈឺ ឬកជើងមិនស្ថិតស្ថេរ ចូរឈប់ហាត់ និងពិនិត្យការរបួស។
បច្ចេកទេសបង្វិលបាល់ និងការគ្រប់គ្រងកម្ពស់
តើរបៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យនៅចំណុចណា?
របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកបរាជ័យជាចម្បងនៅពេលកីឡាករប្រើកម្លាំងមុនភាពត្រឹមត្រូវ មិនកំណត់គោលដៅ និងមិនសង្កេតទីតាំងអ្នកចាំទី។ កំហុសផ្សេងទៀតរួមមាន ជើងទ្រឆ្ងាយពីបាល់ ដងខ្លួនអោនទៅក្រោយ និងការបញ្ឈប់ចលនាជើងភ្លាមៗបន្ទាប់ពីប៉ះបាល់។
កុំទុកចិត្តវីដេអូខ្លីៗដែលបង្ហាញបាល់ធ្លាក់ចូលជ្រុងរាល់លើក។ វីដេអូដែលកាត់តមិនបង្ហាញការប៉ុនប៉ងខកខាន ២០ ឬ ៣០ លើកទេ ហើយការចម្លងចលនារបស់កីឡាករល្បីដោយមិនសម្របនឹងកម្លាំងរាងកាយរបស់ខ្លួន អាចធ្វើឱ្យកជើង ជង្គង់ ឬសាច់ដុំភ្លៅរងរបួស។ អាជ្ញាធរសុខភាពកីឡាជាច្រើនណែនាំឱ្យកីឡាករឡើងកម្តៅយ៉ាងតិច ១០ នាទី ដោយរួមមានការរត់ស្រាល ការបង្វិលសន្លាក់ និងការបង្កើនល្បឿនបន្តិចម្តងៗ។ ការណែនាំជាសកលមួយបានបញ្ជាក់ថា “ការបង្ការរបួសគួរតែជាផ្នែកមួយនៃការហាត់រាល់សម័យ”។ នេះស្តាប់ទៅមិនសូវរំភើបទេ ប៉ុន្តែការដើរមិនបានដោយសាររបួសគឺកាន់តែមិនរំភើប។
ពិនិត្យកំហុសតាមបញ្ជីនេះ៖
- បាល់ហោះខ្ពស់ពេក៖ ដងខ្លួនអោនក្រោយ ឬប៉ះក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។
- បាល់មិនកោង៖ ប៉ះជិតកណ្ដាល ឬមិនបង្វិលត្រគាកតាមចលនា។
- បាល់គ្មានល្បឿន៖ ជំហានរត់ខ្លីពេក ឬបញ្ឈប់ការតាមជើង។
- បាល់បែរទិស៖ ជើងទ្រមិនចង្អុលទៅគោលដៅ។
- ឈឺកជើង៖ ការឡើងកម្តៅមិនគ្រប់ ឬបង្កើនចំនួនការទាត់លឿនពេក។
សម្រាប់ការវិភាគកំហុសកម្រិតខ្ពស់ សូមមើល យុទ្ធសាស្ត្របាល់ស្លាប់ក្នុងការប្រកួត។ ប្រសិនបើអ្នកចូលចិត្តវិភាគហាងឆេងកីឡា សូមបែងចែកការវិភាគបច្ចេកទេសពីការភ្នាល់ ហើយកំណត់ថវិកាដាច់ដោយឡែកជានិច្ច។ គេហទំព័រមាតិកាដូចជា [កីឡដ្ឋាន] អាចផ្តល់ស្ថិតិ និងការព្យាករណ៍ ប៉ុន្តែមិនមានការព្យាករណ៍ណាធានាលទ្ធផល ឬជំនួសការគ្រប់គ្រងហានិភ័យបានទេ។
ចង់ពិនិត្យកំហុសរបស់អ្នកតាមវិធីងាយស្រួលមែនទេ?
តើគួរចាប់ផ្តើមហាត់របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកថ្ងៃនេះទេ?
អ្នកគួរចាប់ផ្តើមហាត់ថ្ងៃនេះ ប្រសិនបើអ្នកអាចបែងចែកពេលវេលា ២០ ទៅ ៣០ នាទី មានទីលានសុវត្ថិភាព និងអាចផ្តោតលើភាពត្រឹមត្រូវជាបន្តបន្ទាប់។ ផែនការរយៈពេល ៣០ ថ្ងៃដែលមានការកត់ត្រាលទ្ធផល អាចមានប្រយោជន៍ជាងការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានគោលដៅ។
ក្នុងសប្តាហ៍ទីមួយ ហាត់ជើងទ្រនិងការប៉ះបាល់ ៥០ លើកដោយគ្មានជញ្ជាំង។ សប្តាហ៍ទីពីរ បន្ថែមគោលដៅទំហំ ១ ម៉ែត្រ និងកត់ចំនួនបាល់ចូល។ សប្តាហ៍ទីបី បន្ថែមជញ្ជាំងកម្ពស់ប្រហែល ១,៨ ម៉ែត្រ និងសាកល្បងចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ។ សប្តាហ៍ទីបួន សាកល្បងស្ថានភាពប្រកួត ដោយឱ្យមិត្តរួមក្រុមផ្លាស់ប្តូរទីតាំងជញ្ជាំង និងអ្នកចាំទី។ កំណត់គោលដៅជាក់ស្តែង ដូចជា បាល់ចូលតំបន់ ១ ម៉ែត្រ ៦ លើកក្នុងចំណោម ១០ លើក មិនមែនទាមទារឱ្យចូលទីរាល់លើកឡើយ។
សូមចងចាំថា ហ្វ្រីឃីកគឺជាការសម្រេចចិត្តក្រោមសម្ពាធ មិនមែនជាការបង្ហាញកម្លាំងប៉ុណ្ណោះទេ។ ពិនិត្យចម្ងាយ ជញ្ជាំង ជើងដែលមានអារម្មណ៍ស្រួល និងទីតាំងអ្នកចាំទី មុនពេលរត់ចូល។ សម្រាប់ព័ត៌មានប្រកួត ស្ថិតិកីឡាករ និងយុទ្ធសាស្ត្រ FIFA World Cup ២០២៦ អ្នកអាចប្រើ មគ្គុទ្ទេសក៍ពានរង្វាន់ពិភពលោកឆ្នាំ ២០២៦។ ចាប់ផ្តើមយឺតៗ បង្កើនភាពលំបាកជាបន្តបន្ទាប់ ហើយកុំយកការខកខានមួយលើកមកវិនិច្ឆ័យថាអ្នកគ្មានសមត្ថភាព។
ចង់ឱ្យការហាត់របស់អ្នកមានគោលដៅច្បាស់លាស់ជាងមុនទេ?
សំណួរដែលសួរញឹកញាប់
សំណួរ៖ តើហ្វ្រីឃីកមានន័យដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ ហ្វ្រីឃីកគឺជាការទាត់បាល់ឡើងវិញ បន្ទាប់ពីក្រុមម្ខាងទៀតប្រព្រឹត្តកំហុសតាមច្បាប់។ វាអាចជាហ្វ្រីឃីកផ្ទាល់ ដែលអាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ ឬហ្វ្រីឃីកប្រយោល ដែលត្រូវប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ ចម្ងាយសុវត្ថិភាពរបស់គូប្រជែងគឺ ៩,១៥ ម៉ែត្រ តាមច្បាប់របស់ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។
សំណួរ៖ តើត្រូវដាក់ជើងទ្រយ៉ាងដូចម្តេចពេលទាត់ហ្វ្រីឃីក?
ចម្លើយ៖ ដាក់ជើងទ្រប្រហែល ១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយឱ្យម្រាមជើងចង្អុលទៅគោលដៅ។ ជង្គង់គួរបត់បន្តិច ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព និងការគ្រប់គ្រងកម្លាំង។ ប្រសិនបើជើងទ្របែរទិសផ្សេង បាល់ភាគច្រើននឹងបែរទៅទិសនោះ ទោះបីជាការប៉ះបាល់ត្រឹមត្រូវក៏ដោយ។
សំណួរ៖ តើបាល់កោងខុសពីបាល់ត្រង់យ៉ាងដូចម្តេច?
ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការប៉ះផ្នែកចំហៀង ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល ខណៈបាល់ត្រង់ផ្តោតលើការប៉ះកណ្ដាល និងទិសដៅផ្ទាល់។ បាល់កោងសមស្របសម្រាប់ឆ្លងជញ្ជាំង ឬវាយទៅជ្រុងឆ្ងាយ ប៉ុន្តែត្រូវការកន្លែង និងពេលវេលាច្រើនជាង។ បាល់ត្រង់អាចមានប្រសិទ្ធភាពនៅចម្ងាយខ្លី ប្រសិនបើអ្នកចាំទីមើលមិនឃើញបាល់។
សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីករបស់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ពេក?
ចម្លើយ៖ បាល់ហោះខ្ពស់ពេកជាធម្មតាបណ្តាលមកពីការប៉ះផ្នែកក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក ឬដងខ្លួនអោនទៅក្រោយ។ រក្សាក្បាលនៅពីលើបាល់ និងឱ្យជើងទ្ររឹងមាំជាងមុន។ ចាប់ផ្តើមដោយការទាត់កម្លាំងមធ្យម ១០ លើក ហើយកែតែចំណុចមួយក្នុងមួយលើក ដើម្បីដឹងថាបញ្ហាមកពីអ្វី។
សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?
ចម្លើយ៖ ការហាត់ ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដោយមួយសម័យ ២០ ទៅ ៣០ នាទី គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។ ទុកពេលសម្រាកយ៉ាងតិច ២៤ ម៉ោងរវាងសម័យដែលមានការទាត់ខ្លាំង ដើម្បីឱ្យសាច់ដុំ និងកជើងស្តារឡើងវិញ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់មុត ឬហើម សូមបញ្ឈប់ការហាត់ និងស្វែងរកអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ។
សំណួរ៖ តើការហាត់របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកត្រូវការចំណាយប្រាក់ទេ?
ចម្លើយ៖ ការហាត់មូលដ្ឋានមិនចាំបាច់ចំណាយប្រាក់ទេ ប្រសិនបើអ្នកមានបាល់ ទីលានសុវត្ថិភាព និងគោលដៅសាមញ្ញ។ កោណហ្វឹកហាត់ ជញ្ជាំងសិប្បនិម្មិត ឬកម្មវិធីថតវីដេអូអាចជួយវិភាគ ប៉ុន្តែមិនមែនជាតម្រូវការចាំបាច់ទេ។ ប្រសិនបើអ្នកប្រើព័ត៌មានភ្នាល់កីឡាពី [កីឡដ្ឋាន] សូមកំណត់ថវិកា និងកុំចាត់ទុកការព្យាករណ៍ជាការធានាលទ្ធផល។
សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើអ្នកចាំទីអានទិសបាល់បាន?
ចម្លើយ៖ ប្តូរទិសដៅ និងកម្ពស់បាល់ដោយផ្អែកលើទីតាំងអ្នកចាំទី មិនមែនប្តូរកម្លាំងដោយចៃដន្យទេ។ ប្រសិនបើអ្នកចាំទីឈរទៅជ្រុងជិត សូមពិចារណាបាល់កោងទៅជ្រុងឆ្ងាយ ឬបាល់ទាបតាមក្រោមជញ្ជាំង។ ការប្រែប្រួលពីបាល់កោងទៅបាល់ត្រង់ក្នុងការហាត់ នឹងជួយឱ្យអ្នកសម្រេចចិត្តលឿននៅពេលប្រកួតពិត។
សម្រាប់ផែនការហាត់ និងការវិភាគបាល់ទាត់បន្ថែម សូមចូលមើល កីឡដ្ឋាន។
កីឡដ្ឋាន · Blueprint Archive