ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ខ្លីធ្វើឲ្យក្រុមលេងលឿនជាងមុន

ហេតុអ្វីការបញ្ជូនបាល់ខ្លីធ្វើឲ្យក្រុមលេងលឿនជាងមុន

ការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រឹមត្រូវចាប់ផ្តើមពីការគ្រប់គ្រងជើងទ្រនាប់ ទិសដៅរាងកាយ កម្លាំងប៉ះបាល់ និងការសម្លឹងមើលមុនបញ្ជូន។ សម្រាប់កីឡាករបាល់ទាត់នៅកម្ពុជា ឬអ្នកតាមដាន FIFA World Cup 2026 ការបញ្ជូនបាល់ខ្លីពីចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ គឺជាមូលដ្ឋានសំខាន់ជាងការទាត់ខ្លាំងដោយគ្មានគោលដៅ។ ប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ដើម្បីផ្ញើបាល់ឲ្យត្រង់ និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយកម្លាំងប្រហែល ៤០–៦០ ភាគរយ។ មុនទទួលបាល់ ត្រូវពិនិត្យស្មាខាងឆ្វេង និងខាងស្តាំយ៉ាងហោចណាស់ម្តង ដូចរបៀបដែលក្រុម Barcelona និង Manchester City ប្រើការស្កេនទីលាន។ ហាត់ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ វគ្គละ ២០–៣០ នាទី ហើយកត់ត្រាចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យក្នុង ២០ ដង ដើម្បីវាស់ការរីកចម្រើនជាក់ស្តែង។

ខ្ញុំនឹងនិយាយត្រង់ៗជាមួយអ្នក៖ ការបញ្ជូនបាល់មិនមែនជាជំនាញដែលកើតឡើងដោយការទាត់បាល់ទៅមករាប់រយដងដោយមិនកែទម្រង់ទេ។ អ្នកអាចប៉ះបាល់បាន ៥០០ ដង ប៉ុន្តែបើជើងទ្រនាប់បែរខុស មើលតែបាល់ និងមិនដឹងថាមិត្តរួមក្រុមនៅទីណា នោះគ្រាន់តែហាត់កំហុសឲ្យក្លាយជាទម្លាប់ប៉ុណ្ណោះ។ គោលដៅរបស់អត្ថបទនេះគឺផ្តល់វិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ដែលអាចវាស់បាន ព្រមទាំងបំបែកជំនឿខុសៗដែលធ្វើឲ្យអ្នកចំណាយពេលឥតប្រយោជន៍។ អ្នកអាចយោងទៅ មូលដ្ឋានគ្រប់គ្រងបាល់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម និងប្រើព័ត៌មានកីឡាពី សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ដើម្បីយល់ពីការអនុវត្តនៅកម្រិតអាជីព។

ចង់រៀនបច្ចេកទេសបន្ថែមមុនចាប់ផ្តើមហាត់មែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំនឿទីមួយ៖ បញ្ជូនបាល់ខ្លាំង គឺបញ្ជូនបានល្អ — តើពិតឬទេ?

ការបញ្ជូនបាល់ខ្លាំងមិនស្មើនឹងការបញ្ជូនបានល្អទេ ព្រោះគុណភាពត្រូវវាស់តាមភាពត្រឹមត្រូវ ល្បឿនសមស្រប និងភាពងាយស្រួលសម្រាប់អ្នកទទួល។ ក្នុងការហាត់ជាគូ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ហើយកំណត់គោលដៅឲ្យបាល់ឈប់ក្នុងតំបន់ទទឹង ១ ម៉ែត្រ។

បញ្ហាដែលគេជួបញឹកញាប់គឺការប្រើកម្លាំងដូចគ្នាសម្រាប់គ្រប់ចម្ងាយ។ បាល់ទៅមិត្តរួមក្រុមនៅចម្ងាយ ៥ ម៉ែត្រ ត្រូវការកម្លាំងខុសពីបាល់បញ្ជូនឆ្លងចម្ងាយ ២០ ម៉ែត្រ ហើយល្បឿនរត់របស់អ្នកទទួលក៏ត្រូវគិតបញ្ចូលដែរ។ ក្រុម Arsenal និង Bayern Munich តែងប្រើការបញ្ជូនទៅជើងខាងមុខ ឬទៅកន្លែងដែលអ្នកទទួលនឹងរត់ទៅ មិនមែនបញ្ជូនត្រង់ទៅកន្លែងដែលគេឈរនោះទេ។ សាកល្បងកត់ត្រា ២០ ដង៖ ប្រសិនបើបាល់ទៅដល់គោលដៅតិចជាង ១៥ ដង សូមបន្ថយកម្លាំងមុននឹងបង្កើនចម្ងាយ។

វិធីកែភ្លាមៗមានដូចខាងក្រោម៖

1. ដាក់ជើងទ្រនាប់ជាប់បាល់ប្រហែល ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រ។
2. បែរម្រាមជើងទ្រនាប់ទៅគោលដៅ។
3. បើកកជើងជើងបញ្ជូន ហើយប៉ះផ្នែកកណ្តាលបាល់។
4. បន្តចលនាជើងទៅមុខ ប៉ុន្តែកុំទាត់បក់ខ្លាំងពេក។
5. បញ្ជូនរួច ត្រូវផ្លាស់ទីចេញពីខ្សែបាល់ ដើម្បីបង្កើតជម្រើសថ្មី។

នេះមិនមែនជារឿងទស្សនៈទេ។ ច្បាប់ហ្គេមរបស់ FIFA បែងចែកស្ថានភាពលេងតាមការគ្រប់គ្រង និងចលនាបាល់ ដូច្នេះការបញ្ជូនដែលធ្វើឲ្យមិត្តរួមក្រុមត្រូវឈប់ ឬបត់ខ្លួនខ្លាំង គឺបង្កើនហានិភ័យបាត់បាល់ ទោះបាល់ទៅដល់គោលដៅក៏ដោយ។ ការណែនាំបច្ចេកទេសរបស់ FIFA សង្កត់ធ្ងន់ថា “គុណភាពនៃការបញ្ជូន ត្រូវវាស់តាមអ្វីដែលវាអនុញ្ញាតឲ្យសកម្មភាពបន្ទាប់កើតឡើង”។ នេះជាចំណុចដែលអ្នកលេងតាមផ្លូវជាច្រើនមើលរំលង។

ជំនឿទីពីរ៖ ត្រូវមើលបាល់គ្រប់ពេល — ត្រឹមតែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ

អ្នកត្រូវមើលបាល់នៅពេលប៉ះវា ប៉ុន្តែមិនគួរសម្លឹងវាជាប់រហូតទេ ព្រោះការស្កេនមុនទទួលបាល់ជួយឲ្យដឹងពីសម្ពាធ និងជម្រើសបញ្ជូន។ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺមើលជុំវិញមួយដង មុនបាល់មកដល់ ហើយមើលឡើងវិញភ្លាមៗមុនប៉ះបាល់។

ការហាត់ដែលមានប្រយោជន៍ជាងការបញ្ជូនទៅមកធម្មតា គឺការហាត់ “ទទួល បើកខ្លួន បញ្ជូន”។ ដាក់កីឡាករ ៣ នាក់ជាត្រីកោណ ចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ។ អ្នកទទួលត្រូវបើកខ្លួនប្រហែល ៤៥ ដឺក្រេ ដើម្បីឲ្យជើងទីមួយនាំបាល់ចេញពីសម្ពាធ និងជើងទីពីរបញ្ជូនទៅអ្នកបន្ទាប់។ ប្តូរទិសបញ្ជូនរៀងរាល់ ៥ ដង ហើយបន្ថែមអ្នកការពារម្នាក់បន្ទាប់ពីវគ្គទីពីរ។ ការកែប្រែនេះធ្វើឲ្យលំហាត់មានភាពជិតស្និទ្ធនឹងការប្រកួតជាងការឈរនៅកន្លែងដដែល។

បើចង់ឲ្យការហាត់មានទិន្នន័យ សូមប្រើវិធីវាស់បីចំណុច៖ ចំនួនស្កេនមុនទទួលបាល់ ចំនួនបាល់ប៉ះដំបូងចេញពីជើងបានត្រឹមត្រូវ និងចំនួនបញ្ជូនជោគជ័យក្រោមសម្ពាធ។ កំណត់គោលដៅដំបូង ៨០ ភាគរយ បន្ទាប់មកបង្កើនទៅ ៩០ ភាគរយ មុននឹងបន្ថែមល្បឿន។ អ្នកអាចស្វែងយល់បន្ថែមតាម លំហាត់ទទួលបាល់ និងបើកខ្លួន ព្រោះការបញ្ជូនល្អចាប់ផ្តើមពីការទទួលបាល់ល្អ មិនមែនពីការបក់ជើងតែប៉ុណ្ណោះទេ។

ចង់រៀបចំការហាត់ជាប្រព័ន្ធ និងវាស់លទ្ធផលច្បាស់លាស់មែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

ជំនឿទីបី៖ បញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងគ្រប់ពេល គឺត្រឹមត្រូវ — មិនពិតទេ

ការបញ្ជូនដោយផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អសម្រាប់ចម្ងាយខ្លី និងការរក្សាភាពត្រឹមត្រូវ ប៉ុន្តែវាមិនអាចជំនួសគ្រប់ប្រភេទការបញ្ជូនបានទេ។ សម្រាប់ការបញ្ជូនឆ្លងវែង អ្នកអាចប្រើខ្សែជើងខាងក្នុង ឬផ្នែកខាងក្រៅជើង ដោយជ្រើសរើសតាមទីតាំងអ្នកការពារ និងចលនារបស់មិត្តរួមក្រុម។

កុំឲ្យវីដេអូបង្ហាញល្បិចអស្ចារ្យបោកភ្នែកអ្នក។ ការបញ្ជូនជាមួយផ្នែកខាងក្រៅជើងរបស់ Luka Modrić ឬការបញ្ជូនបាល់កោងរបស់ Kevin De Bruyne មានតម្លៃ ព្រោះវាចូលទៅក្នុងផែនការក្រុម មិនមែនព្រោះវាមើលទៅស្អាតនៅក្នុងវីដេអូខ្លីទេ។ អ្នកចាប់ផ្តើមគួរហាត់តាមលំដាប់នេះ៖

• ផ្នែកខាងក្នុងជើង សម្រាប់បាល់ខ្លី ៣–១២ ម៉ែត្រ។
• ខ្សែជើងខាងក្នុង សម្រាប់បាល់វែង និងបាល់ប្តូរទិស។
• ផ្នែកខាងក្រៅជើង សម្រាប់បញ្ជូនបាល់ជុំវិញអ្នកការពារ។
• បាតជើង សម្រាប់ទាញបាល់ឈប់ និងប្តូរមុំមុនបញ្ជូន។

ចំណុចជាក់ស្តែងដែលមនុស្សជាច្រើនមិននិយាយគឺ កម្ពស់បាល់សំខាន់ដូចទិសដៅ។ បាល់រអិលលើដីងាយទទួលជាងបាល់លោតកម្ពស់ ៣០–៥០ សង់ទីម៉ែត្រ ប៉ុន្តែបាល់លើអាកាសអាចជួយរំលងខ្សែការពារ។ ដូច្នេះកុំកំណត់ថា “បញ្ជូនលើដីល្អជានិច្ច”។ ជ្រើសកម្ពស់តាមចន្លោះទំនេរ និងសមត្ថភាពអ្នកទទួល។

តើវិធីហាត់បញ្ជូនបាល់ណាដែលមានប្រសិទ្ធភាពពិតប្រាកដ?

វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺការបញ្ចូលបច្ចេកទេស ការស្កេន ការសម្រេចចិត្ត និងសម្ពាធក្នុងវគ្គហាត់ ២០–៣០ នាទី ដោយមានគោលដៅវាស់បាន។ ចាប់ពីការបញ្ជូនគូ រួចបន្តទៅត្រីកោណ បន្ទាប់មកបន្ថែមអ្នកការពារ និងកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ២ វិនាទី។

អនុវត្តកម្មវិធី ៤ សប្តាហ៍ខាងក្រោម៖

1. សប្តាហ៍ទីមួយ៖ បញ្ជូនជាគូ ១០០ ដង ដោយប្រើជើងស្តាំ និងឆ្វេងស្មើគ្នា។ គោលដៅគឺភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨៥ ភាគរយ។
2. សប្តាហ៍ទីពីរ៖ បន្ថែមការទទួលបាល់ដោយប៉ះតែមួយ ឬពីរដង។ រក្សាចម្ងាយ ៨–១០ ម៉ែត្រ និងកំណត់ការបញ្ជូនក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទី។
3. សប្តាហ៍ទីបី៖ ហាត់ត្រីកោណជាមួយអ្នកការពារម្នាក់។ អ្នកបញ្ជូនត្រូវផ្លាស់ទីក្រោយបញ្ជូន ដើម្បីបង្កើតមុំថ្មី។
4. សប្តាហ៍ទីបួន៖ លេងហ្គេមតូច ៤ ទល់ ៤ ឬ ៥ ទល់ ៥។ ផ្តល់ពិន្ទុបន្ថែមសម្រាប់ការបញ្ជូន ៣ ដងជាប់គ្នា មុនរកគ្រាប់បាល់។

ការយល់ដឹងពីចំនួនប៉ះក៏សំខាន់។ នៅតំបន់មានសម្ពាធខ្លាំង ការប៉ះតែមួយអាចលឿន ប៉ុន្តែបើបាល់មកពីមុំមិនល្អ ការប៉ះពីរដងអាចមានសុវត្ថិភាពជាង។ កុំយកច្បាប់ “ប៉ះតែមួយគ្រប់ពេល” មកធ្វើជាសាសនា ព្រោះវាជាវិធីដែលធ្វើឲ្យកីឡាករប្រញាប់ ហើយប្រគល់បាល់ឲ្យគូប្រកួតដោយស្ម័គ្រចិត្ត។

ប្រសិនបើអ្នកកំពុងសិក្សាយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម អាចអាន យុទ្ធសាស្ត្រកាន់កាប់បាល់ និងបង្កើតចន្លោះ។ នៅកម្រិតអាជីព ក្រុម Barcelona ប្រើត្រីកោណ និងការផ្លាស់ទីក្រោយបញ្ជូន ខណៈក្រុម Manchester City ផ្តោតលើការបង្កើតអ្នកលេងទំនេររវាងខ្សែ។ ទោះយ៉ាងណា កុំចម្លងទម្រង់ដោយមិនពិនិត្យសមត្ថភាពក្រុមរបស់អ្នក។ គោលការណ៍អាចរៀនបាន ប៉ុន្តែល្បឿន កម្លាំង និងការយល់ចិត្តរបស់កីឡាករត្រូវកែតម្រូវតាមបរិបទ។

ចាប់ផ្តើមវគ្គហាត់បន្ទាប់ដោយគោលដៅត្រឹមត្រូវ មិនមែនដោយការទាត់ខ្លាំងទេ។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីខ្លះគួរមិនអើពើនៅពេលហាត់បញ្ជូនបាល់?

អ្នកគួរមិនអើពើវីដេអូដែលសន្យាថានឹងធ្វើឲ្យបញ្ជូនបានល្អក្នុង ៥ នាទី កម្មវិធីដែលផ្តោតតែចំនួនប៉ះ និងដំបូន្មានឲ្យហាត់ដោយមិនកម្តៅសាច់ដុំ។ បច្ចេកទេសដែលគ្មានការសម្រេចចិត្ត និងសម្ពាធ មិនអាចបម្លែងទៅជាសមត្ថភាពប្រកួតបានទេ។ ក៏គួរប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះការបញ្ជូនដោយម្រាមជើង ព្រោះវាអាចលឿន ប៉ុន្តែការគ្រប់គ្រងទិសដៅ និងចម្ងាយទាបជាងផ្នែកខាងក្នុងជើង។

ការហាត់ប្រចាំថ្ងៃមិនមែនតែងតែល្អជាងការហាត់ ៣ វគ្គមានគុណភាពក្នុងមួយសប្តាហ៍ទេ។ សន្លាក់កជើង ជង្គង់ និងសាច់ដុំភ្លៅត្រូវការពេលស្តារ ជាពិសេសសម្រាប់កុមារ និងអ្នកដែលទើបចាប់ផ្តើម។ កម្តៅសាច់ដុំ ៨–១០ នាទី រួមមានការរត់ស្រាល បត់ជង្គង់ និងប៉ះបាល់ស្រាលៗ មុនចូលវគ្គសំខាន់។ ប្រសិនបើឈឺសន្លាក់ ឬមានអារម្មណ៍ចាក់ខ្លាំង ត្រូវបញ្ឈប់ ហើយស្វែងរកអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ មិនមែនបង្ខំខ្លួនដើម្បីបំពេញចំនួន ១០០ ដងនោះទេ។

ឯកសាររបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អឺរ៉ុប ក៏ផ្តោតលើការរៀនបច្ចេកទេសក្នុងបរិបទប្រកួត និងការអភិវឌ្ឍកីឡាករតាមអាយុ។ អ្នកអាចពិនិត្យវីដេអូរបស់ FIFA និង UEFA ដោយសង្កេតចំណុចបី៖ តើកីឡាករមើលជុំវិញពេលណា តើជើងទ្រនាប់ដាក់នៅទីណា និងតើគេផ្លាស់ទីបន្ទាប់ពីបញ្ជូនយ៉ាងដូចម្តេច។ ការសង្កេតបែបនេះមានប្រយោជន៍ជាងការចម្លងល្បិចមួយដោយមិនយល់ពីមូលហេតុ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋាន៖ តើត្រូវហាត់អ្វីមុនគេ?

ចាប់ផ្តើមពីការបញ្ជូនខ្លីដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង បន្ទាប់មកបន្ថែមការស្កេន ការទទួលបាល់តាមទិស និងសម្ពាធពីអ្នកការពារ។ គោលដៅល្អសម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើមគឺភាពត្រឹមត្រូវ ៨៥ ភាគរយក្នុងចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ មុនពេលបង្កើនទៅការបញ្ជូនវែង ឬប៉ះតែមួយ។ កត់ត្រាលទ្ធផលរៀងរាល់សប្តាហ៍ និងពិនិត្យថាតើបាល់របស់អ្នកធ្វើឲ្យមិត្តរួមក្រុមលេងបន្តបានងាយឬអត់។ នេះជាសូចនាករដែលស្មោះត្រង់ជាងការចាប់អារម្មណ៍ពីសំឡេងបាល់ប៉ះជើងខ្លាំងៗ។

ចង់បន្តសិក្សាព័ត៌មាន World Cup 2026 និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុមជាមួយ កីឡដ្ឋាន មែនទេ?

ស្វែងយល់បន្ថែម

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើរបៀបហាត់បញ្ជូនបាល់មានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ របៀបហាត់បញ្ជូនបាល់ គឺជាការអនុវត្តការបញ្ជូន ការទទួល ការស្កេន និងការផ្លាស់ទីជាប្រព័ន្ធ។ អ្នកគួរចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ៥–១០ ម៉ែត្រ ដោយប្រើផ្នែកខាងក្នុងជើង ហើយកំណត់គោលដៅភាពត្រឹមត្រូវយ៉ាងហោចណាស់ ៨៥ ភាគរយ។ បន្ទាប់មកបន្ថែមល្បឿន អ្នកការពារ និងការសម្រេចចិត្តក្នុងរយៈពេល ២ វិនាទី ដើម្បីឲ្យការហាត់ស្រដៀងការប្រកួតពិត។

សំណួរ៖ តើត្រូវហាត់បញ្ជូនបាល់ប៉ុន្មានដងក្នុងមួយសប្តាហ៍?

ចម្លើយ៖ គួរហាត់ ៣ វគ្គក្នុងមួយសប្តាហ៍ ហើយវគ្គនីមួយៗមានរយៈពេល ២០–៣០ នាទី។ រៀបចំមួយវគ្គសម្រាប់បច្ចេកទេស មួយវគ្គសម្រាប់ការស្កេន និងមួយវគ្គសម្រាប់ហាត់ក្រោមសម្ពាធ។ ការហាត់ច្រើនជាងនេះអាចធ្វើបាន ប៉ុន្តែត្រូវទុកពេលសម្រាក និងបញ្ឈប់ភ្លាមៗនៅពេលមានការឈឺចាប់មិនធម្មតា។

សំណួរ៖ តើបញ្ជូនបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុងជើង ឬផ្នែកខាងក្រៅជើងល្អជាង?

ចម្លើយ៖ ផ្នែកខាងក្នុងជើងល្អជាងសម្រាប់ភាពត្រឹមត្រូវក្នុងបាល់ខ្លី ខណៈផ្នែកខាងក្រៅជើងសមស្របសម្រាប់បញ្ជូនជុំវិញអ្នកការពារ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរអនុវត្តផ្នែកខាងក្នុងជើងនៅចម្ងាយ ៣–១២ ម៉ែត្រជាមុន។ បន្ទាប់ពីគ្រប់គ្រងបានល្អ ទើបបន្ថែមខ្សែជើងខាងក្នុង និងផ្នែកខាងក្រៅជើងតាមស្ថានភាពប្រកួត។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់បញ្ជូនរបស់ខ្ញុំតែងតែហោះ ឬបែរទិស?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុធំបំផុតគឺជើងទ្រនាប់ដាក់ឆ្ងាយពេក ម្រាមជើងមិនបែរទៅគោលដៅ ឬកជើងជើងបញ្ជូនមិនរឹង។ ដាក់ជើងទ្រនាប់ចម្ងាយ ១០–១៥ សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ បើកកជើង និងប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយចលនាបន្តទៅមុខ។ ថតវីដេអូពីមុខ និងពីចំហៀង ១០ ដង ដើម្បីរកឃើញថាកំហុសកើតនៅពេលដាក់ជើង ឬពេលបញ្ចប់ចលនា។

សំណួរ៖ តើអាចហាត់បញ្ជូនបាល់ម្នាក់ឯងបានទេ?

ចម្លើយ៖ អាចហាត់ម្នាក់ឯងបាន ដោយប្រើជញ្ជាំង កោណសម្គាល់ និងគោលដៅទទឹង ១ ម៉ែត្រ។ បញ្ជូនទៅជញ្ជាំង ៥០ ដងដោយជើងស្តាំ និង ៥០ ដងដោយជើងឆ្វេង បន្ទាប់មកទទួលបាល់បើកទៅទិសផ្សេង។ ទោះយ៉ាងណា ការហាត់ជាមួយមិត្តរួមក្រុមនៅចម្ងាយ ៨–១២ ម៉ែត្រ និងមានអ្នកការពារ គឺចាំបាច់សម្រាប់អភិវឌ្ឍការសម្រេចចិត្ត។

សំណួរ៖ តើការហាត់បញ្ជូនបាល់ត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃទេ ព្រោះបាល់មួយ ជញ្ជាំងរាបស្មើ និងកោណ ៤ គ្រឿងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មូលដ្ឋាន។ ប្រសិនបើគ្មានកោណ អាចប្រើដបទឹកដែលដាក់ឲ្យមានសុវត្ថិភាព ប៉ុន្តែកុំប្រើវត្ថុរឹងមុតដែលអាចបង្ករបួស។ អ្វីដែលសំខាន់ជាងឧបករណ៍គឺការកំណត់ចម្ងាយ ពេលវេលា និងភាគរយបញ្ជូនជោគជ័យឲ្យបានច្បាស់។